మది లయ

ఆడిస్తావు నాన్ను ఓడిస్తావు
ఆనందం,ఆవేదనా రెండూయిస్తావు


అర్ధంచేసుకోవడం వ్యర్దమంటావు
అంతులేనంత అర్దంచేసుకుంటావు


ఎన్నో యుగాలు అలక్ష్యంగా వదిలేస్తావు
అన్ని యుగాలను ఒక్క క్షణంలో మరపిస్తావు....


అగాధమైన ఆవేదనలోనో,ఆకాశమంత ఆనందంలోనో 
పడవేస్తు నన్ను హింసించే మాయవి నీవు నా మది లయవి నీవు 

మహర్షి 

మహర్షి..

నా ఆస్తి 56 అక్షరాలు
నా అందం అంతులేని ఆలోచనలు
నా తెలివి మాసిపొని జ్ఞాపకాలు 
నా మనసు అంతులేని అగాదం
నా రక్తం వెచ్చని ఎర్ర సిరా
నా జీవితం జాబులేని ప్రశ్నలు
నా కుటుంబం వసుదైక భావం
నా ప్రేయసి ఏకాంత కాంత 
నా మిత్రువు అష్టదిక్కులు,పంఛభూతాలు   
నా శత్రువు కఠినమైన కాలం 
నా నివసం సువిశాల శూన్యం  
నా భాష మదురమైన మౌనం 
నా మార్గం అంధకార అతిపథము 
నా గమ్యం  స్వేఛ్చా ప్రపంచం.. 
నా పేరు  

మహర్షి

కొన్ని ఆలోచనలు కొన్ని అనుభవాలు కొన్ని అక్షరాలు-2

నిన్నటి నడి రాతిరి నా ఆవేదన సముద్రమైనది....
మరుక్షణమున నా అనందం ఆకాశమైనది...
________________________________

ఆకాశమంత ప్రేమ నాది

అనువంతైనా అందుకోవు నీవు

నా మాటైనా అర్ధమే కాదు నీకు 

నీ మౌనమైనా మాటలా వినిపిస్తుంది నాకు

నీ ప్రపంచంలొ కేవలం ఒక పాత్ర నేను

నా సమస్తప్రపంచానివే నీవు

_________________________________

తీరానికి తలలు కొట్టుకుని అంతమైపొయాయి అలలు
అర్దమే కాని నిన్ను ఆరాధించి ఆవిరైపొయాయి నా ఆశలు
ఇక ఎప్పటికి నిన్ను విసిగించవు నా రాతలు,చేతలు,కవితలు 
_________________________________

నిత్యం నా మది చప్పుడు నువ్వనుకున్ననే

మరి నీకెందుకు అది అపశృతిలా వినిపించిందో మరి..?

_________________________________

మనిషి చచ్చిపొతె ముందు ఏడుస్తారు
తరువాత మట్టిలొ పూడుస్తారు
మనసు చచ్చిపొతె ముందు జ్ఞాపకాలను పూడుస్తారు
తరువాత మౌనంగా ఏడుస్తారు..
_________________________________

మహర్షి 

నేను నా గది

నేను నా గధి
వైసల్యం చిన్నది 


గిర్రున తిరిగే పంఖా
అలిసిపోయి చూస్తుంది నా వంక


నిత్యం ముసిన కిటికీలు తలుపులు
కనిపించవు నా హృదయంలొ తలపులు


చీకటితో నిండిపోయింది గది
ఆలోచనలతో నిండిపోయింది నా మది 


ఈ గదిలో కోన్ని అరలు 
నా హృదిలో ఎన్నో అలలు  


అటక మీద పుస్తకాలు 
పుస్తకాల్లొ కొన్ని జ్ఞాపకాలు 


ఈ గదిలో నేను 
నా మదిలో నీవు 


అందుకే నేను నా మది 
వీడలేము ఈ గది

మహర్షి

కొన్ని ఆలోచనలు కొన్ని అనుభవాలు కొన్ని అక్షరాలు

వెలుతురులేని ఈనిశిరాతిరిలొ

మెరుపులేని తారలు నింగిలో

అలుపులేని పిల్లగాలి వీదిలొ

నిద్రలేని నేను నా గదిలో..!

______________________________

సూర్యునికై ఎదురుచూసే సూర్యగంధిల

జాబిలికై ఎదురుచూసే సముద్రంలా

నీకై నే ఎదురుచూస్తుంటానే 

మారి నీ రాక నాకే తెలుపకపోతే

చిన్నబోదా నా మది  

______________________

నిన్న మరి నేడు

అందంగా వుంది రేడు

offlineలొ మెఘాలు కరణమా

onlineలొ జాబిలి కరణమా...?

_______________________

గడిచిన క్షణంలొ నా ఆవేదనవి నువ్వే ఈ క్షణంలొ నా ఆనందానివి నువ్వే....నా మదిని ఆడించే అద్బుతానివి నువ్వు...!

________________________

నా కలానికి అక్షరాల ఆజ్యం నిండుకుందా లేక నా మది అంతులేని ఆలొచనలతో నిండిపోయిందా..... కాగితాలన్ని కాలిగానే వుంటున్నాయి

________________________

మనిషికి వున్న అన్ని బంధాలకు ఎన్నో పేర్లు

కాలక్రమేనా అన్ని కలుషితమైపొయాయి

అందుకే పేరులేని అనుబంధం మనది

ఆకాశమంత అందమైనది....

అంతకంటే స్వచ్చమైనది..!

_________________________

మహర్షి

నిన్ను చూసిన క్షణం

అరె...! ఏమిటి ఈ అనందం..?

ఆకాశాన్ని మించినట్టు

అరె...! ఏమిటి ఈ సంతొషం..?

సంద్రమంతా నిండిపోయినంత

అంతా ఇంతా అని ఎంత

వర్ణించినా వర్ణించగలనా

నా అనందాన్ని..!

నువ్వొ అద్బుతం.

నువ్వొ ఆశ్చర్యం....

నువ్వొ అద్వైతం ...

అదే నువ్వు నా ఆనందం. 

అందుకే 

నిన్ను చూసిన క్షణం.... 

అంచనాలకి,ఆకాశానికి, అంబుధికి అంతెందుకు అక్షరాలకే అందనంత ఆనందం...

మహర్షి 

రైల్వే స్టేషన్

ఇంటి వెనక రైల్వే స్టేషన్   

మనసు చెదిరినప్పుడు 

మరీ ఆనందం వచ్చినప్పుడు  

మరెప్పుడైనా వెల్తుంటాను అప్పుడప్పుడు 

నా రాక ఆలస్యమైనట్టు  

నాపై అలిగినట్టు 

ఆమూలన విసిరేసినట్టు  

ఒక సిమెంటు గట్టు 

కలవలేక కలిసున్న పట్టాల చుట్టాలు

కలిసి పలకరించారు 

అంతలో కూతపెడుతూ కుశల ప్రశ్నలేసే  

మరో మిత్రుడు రానే వచ్చాడు 

ప్లాట్ ఫార్మ్ మీదున్న పదిమందిని  

తనతో పాటు తీసుకెల్లాడు 

ఏకాంతాన్ని నాకు వదిలేస్తూ 

కదలలేక కదులుతున్న గూడ్సు బండిలా  

సమయం సాగుతుంది

నా కళ్ల ముందున్న కాలి కుర్చీలో  

కాళ్లు చాచి పడుకుంది చీకటి 

తనతోపాటు తెచ్చుకున్న నల్ల గొంగడి పరుచుకుని 

ఇంక చెసేదేమి లేక  

వెలుతురు పట్టుకొచ్చే వేకువ కోసం వేచిచూసానేను 

మహర్షి