ఒంటరి తీరం

అమావాస్య చీకటిలొ తీరాన ఒంటరిగా కూర్చున్నాను 
సముద్రంలో అలల్లా 
నా యదలో నీ ఆలోచనలు 
ఎగిసి పడుతున్న అలలు ఎన్నో 
                ఆలిచిప్పలను మోసుకొస్తే 
నీ ఆలోచనలు ఎన్నో 
          అనుభూతులను మోసుకొచ్చాయి 
వడ్డుకోచ్సిన ఆలిచిప్పలలో 
విరిగినవి కొన్ని,
మెరిసినవి కొన్ని,
వింతైనవి కొన్ని
గుర్తుకొచ్చిన జ్ఞాపకాలలో 
ఏడిపించేవి కొన్ని,
నవ్వించేవి కొన్ని,
ఆ రెంటికి నడుమన నన్ను ఉరితీసి కవ్వించేవి కొన్ని 
తిరిగి వెళ్ళిపోతున్న అలను పట్టుకోలేక తీరం 
అలల నురుగు దాచుకునట్లు 
నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోయిన నిన్ను అందుకోలేక నేను 
నీ జ్ఞాపకాలు దాచుకున్నాను...

మహర్షి 

నీ ప్రేమికుడిని

తెలుసు నాకు అన్ని తెలుసు
నువ్వు మళ్ళి గయపరుస్తావని తెలుసు
నేను మళ్ళి గయపడతానని తెలుసు
తెలిసి మరీ ఎందుకీ సాహసం అంటె 

సాహసం కాదు నా స్వర్దం
తొలి శ్వసకి తుది శ్వసకి 
నడుమన నడిపిస్తున్న 
నా జీవాదారం

వస్తవానికి నేను ఎప్పుడొ జనించినా
జీవంపొసుకుంది మాత్రం నిన్ను చూసిన క్షణమె 
స్పర్సకి చలించడం ప్రకృతికి స్పందించడం నేర్చుకుందీ ఆక్షణమె

మరుక్షణం నిన్ను నా ప్రపంచంగా భావించా 
నీ ఉనికి నా యదసడిలా చేసుకున్నాను 
నీ పేరు నా శ్వాసలా మార్చుకున్నాను 
అనుక్షణం నిన్ను చూడటం తలవటమె 
నా వ్యాపకంగా మారింది 
నువ్వె నా వ్యసనమయ్యావు 
నీ క్షేమం నా భాద్యతగా 
నీ ఆవేదన నా శత్రువుగా 
నీ పెదవులపై చిరునవ్వు నా లక్ష్యంగా 
నీకు మరింత చేరువవ్వాలని 
ప్రతీ క్షణం ప్రయత్నిస్తునే ఉన్నాను 
ఎన్నోసార్లు గేలి చేసావ్
ఎన్నోసార్లు అలక్ష్యం చేసావ్
ఎన్నోసార్లు అవమానపడ్డాను
ఎన్నోసార్లు ఆవేదన చేందాను 
ఎన్నడైనా నా ప్రయత్నాన్ని విరమించానా.?
ఎన్నడైనా నిరాశతో విశ్రమించానా.?
ఎందుకో తెలుసా...?
నీ ప్రతీ చర్య
నా ప్రేమకు బదులనుకున్నాను 
బహుమతి అనుకున్నాను 
అందుకే
నిన్ను ఎప్పుడు ప్రేమిస్తునే ఉన్నాను,
ప్రేమిస్తునే ఉంటాను 

మహర్షి

అక్"శరము"

కావు నా అక్షరాలు కాగితాల పూలు 
కావు నా అక్షరాలు ప్రియురాలికి మురిపాలు 
కానే కావవి పసిపిల్లల లుల్లాయిలు 
మరి కావవి 
అభినందన హారాలు 
ప్రశంసల పదమాలలు 
గిలిగింతల కవ్వింతలు 
సిరిమంతుల ధనవంతుల పొడగింతలు 

కావు నా అక్షరాలు కాగితాల పూలు 

చీలు నాల్కెలు చాచు
నిజము క్రక్కె త్రాచులు 
బొంక నేర్చిన మనిషి 
డొంక కదిలించును 

చిమ్మ చీకటి చాటు 
మెరిసె మినుగురులు 
చీకటంతటిని చెరిపి 
వెలుగు విరజిమ్మును 

నేటి రావణుల చీల్చు 
నాటి రామబాణాలు 
వాటి ధాటికి నిలువ ఎవరుండును 

నా పదము 

చండ సూర్యుని రధము 
వీరభద్రుని పదము 
కృష్ణసఖుని ధన్వము
ప్రళయ మేఘ ధ్వనము 

నా అక్షరాలు

కొదమ సింహపు జూలు 
మదపుటేనుగు కేలు
కామధేనువు పాలు 
ఎడారి చలమల నీళ్ళు 

కావు నా అక్షరాలు కాగితాల పూలు... 

మహర్షి 

ప్రయత్నం

ప్రతీ రోజు,ప్రతీ గంట,ప్రతీ నిమిషం,ప్రతీ క్షణం 
ప్రయత్నిస్తునే  వున్నాను 

జనమంతా గర్వించే ఏదో గొప్ప విజయాలు సాదించాలని కాదు
మరెదొ అసాద్యాన్ని సాద్యం చేయాలని కాదు 
అందని ఆకాశ తారల్ని అందుకోవాలని కాదు 
అనంతమైన ఐశ్వర్యాలను దండుకొవాలని కాదు 

కేవలం 
ఒక్క క్షణమైన నిన్ను తలవకుండ ఉండాలని 
అలుపులేని నా కన్నీటి జడిని ఆపి ఉంచాలని  
విరుగుతున్న నా మదిని అతికి ఉంచాలని  
నీవు లేని నా జీవితాన్ని బ్రతికి ఉంచాలని...!

మహర్షి 

నా "చెలి" నా "కాగితం"

నా చెలి పెదాలు ముద్దాడినంత
సుకుమారంగా 
నిన్ను ముద్దాడతాను కలంతొ
సిగ్గుతొ నా చెలి చెక్కిళ్ళు ఎరుపెక్కితే
నీవు నిలువెల్ల నీలిమయమవుతావు
నా చెలి కురులు నిమిరినంత
మృదువుగా
తన్మయత్వంతొ 
నా వేళ్లు నీపై నాట్యమాడతాయి  
పూరేకులతొ నా చెలి అరికాలిన చెక్కిలిగిలి చేసినట్లు 
నీ అనువనువున అక్షరాల కవ్వింత కలిగిస్తాను 
నా చెలి కళ్లలొ లక్ష నక్షత్రాలను చూసినట్లు
నీలొ నా ఆలోచనల అక్షత్రాలను చూస్తాను 
నా చెలి కలయికలొ పరవశించినట్లు 
నీ కలయికతొ ప్రశాంతిస్తాను 
నా చెలి నా యదలొపల కొలువుంటె 
నీవు నా లోపలి యదసడికి రూపమిస్తుంటావు
నా చెలి నా కాగితం,నా కాగితం నా చెలి. 

మహర్షి

వ్యధ

ఆకాశం అరిగిపొయెల మనపేర్లు లిఖించాను
ఎవరు చెరపకుండ 
బదులుగ నాకు ధక్కింది 
ఆకాశమంత ఆవేదనె  
అందుకే 
దిక్కులు పిక్కటిల్లెల అరుస్తున్నాను
ఎవరికి వినిపించకుండ
భూమి బద్దలయ్యెల తాండవిస్థున్నాను  
ఎవరికి కనిపించకుండ 
సముద్రాలు పొంగిపొయెల రొధిస్తున్నాను
ఎవరు గమనించకుండ 
కాలం వెనకపడెల పరుగుతీస్తున్నాను 
ఎవరు పట్టుకోకుండ
క్షణక్షణం కాలిపోతున్నాను 
ఎవరు చితిపేర్చకుండనే

మహర్షి

శ్వాసించే శవం

నాసిక నడిదారుల్లో అందర్ బాహర్ 
ఆడుతుంది ఉపిరి
స్మశానం నుండి వినిపించక వినిపిస్తున్న  డప్పుల 
సడిచేస్తుంది గుండె 
తెగిపడ్డ బల్లితోక ఊగిసలాడినట్టు 
నటిస్తోంది నాడి 
కాలుతు కదులుతూ,కదులుతూ కాలుతున్న ఉష్ణద్రవంలా 
పారుతుంది నెత్తురు
చరిత్ర చాటే సిదిలాలకంటే 
దృడంగా వున్న యెముకలు
కాలం కంటే చురుగ్గా 
కదులుతున్న కండరాళ్ళు 
బ్రతికున్నావా..? అన్న ప్రశ్నకు
సమాధానంగా ఈ సాక్ష్యం చాలు 

కాని 

జీవిస్తున్నవా ...? అని అడిగితె..!
నువ్వు లేని నేను శ్వాసించే శవంతో సమానం 
అన్నది నా సమాధానం... 

మహర్షి